ALERGICZNY WYPRYSK KONTAKTOWY

Wyprysk alergiczny dłoni
Wyprysk alergiczny dłoni

Jest jedną z najczęściej występujących chorób skóry. Wyprysk powodują różnorodne czynniki etiologiczne egzo- i endogenne, zwłaszcza związki chemiczne o niskim i wysokim ciężarze cząsteczkowym, w tym antygeny grzybicze, bakteryjne, białkowe działające alergizująco oraz czynniki działające drażniąco.

Choroba może mieć podłoże alergiczne i niealergiczne, związane z uszkodzeniem skóry przez substancje chemiczne działające toksycznie (wyprysk z podrażnienia).

Niezależnie od mechanizmu powstawania zmian wypryskowych choroba może mieć przebieg ostry lub przewlekły.

Lokalizacja zmian zależy od postaci klinicznej wyprysku. W przypadku masowego kontaktu z alergenem objawy pojawiają się szybko na całej powierzchni skóry, na którą zadziała alergen lub substancja drażniąca, powodując ostro zapalne zmiany rumieniowe, grudki, pęcherzyki, niekiedy nawet pęcherze, następnie sączące nadżerki.

W okresie ustępowania zmian obserwuje się obfite złuszczenie, niekiedy pozapalne przebarwienie.

Zmianom skórnym towarzyszy nasilony świąd. Przewlekłe zapalenie skóry z podrażnienia, powstające w wyniku wielokrotnych powtarzanych kontaktów z czynnikami toksycznymi o niskim stężeniu, cechuje się głównie zliszajowacenie skóry (uporczywy świąd i drapanie skóry) oraz obecnością zmian rumieniowych.

W postaciach wyprysku krwiopochodnego, w których u osób wcześniej uczulonych kontaktowo wniknięcie kolejnej porcji alergenu następuje drogą pokarmową lub pozajelitową (iniekcje leków) powstają symetryczne rozsiane zmiany zapalne.

W niektóry podziałach wyprysku wyróżnia się, oprócz wyprysku kontaktowego, również wyprysk:

  • świetlny,
  • podudzi,
  • łojotokowy,
  • hiperketatotyczny

 

jako postacie wyprysku zewnątrzpochodnego (egzogennego), a także:

  • wyprysk atopowy,
  • krwiopochodny
  • dyshidrotyczny
  • pieniążkowaty

 

jako postacie wyprysku wewnątrzpochodnego (endogennego).

 

W diagnostyce przyczyny stosuje się:

  • testy skórne (płatkowe i punktowe),
  • oznaczenie poziomu całkowitej immunoglobuliny E (IgE)
  • swoistych IgE.

 

Leczenie miejscowe związane jest przede wszystkim z aplikowaniem maści steroidowych oraz w zależności od postaci i okresu zapalenia skóry dodatków odkażających, wysuszających, redukujących, natłuszczających, złuszczających, keratolitycznych itp. W niektórych przypadkach korzystne efekty terapeutyczne osiąga się po zastosowaniu miejscowych leków immunosupresyjnych – inhibitorów kalcyneuryny. Kluczowe znaczenie ma zastosowanie właściwego podłoża. Dobór preparatu powinien uwzględniać stadium choroby, okolice ciała, w której występują zmiany i typ skóry. Dalszy etap leczenia polega na aplikacji kremów lub hydrofilnych maści. Zmiany bardzo rozległe najlepiej leczyć kąpielami z dodatkiem preparatów leczniczych.

Ostre alergiczne zapalenie niekiedy wymaga ogólnego podania preparatów kortykosteroidowych, antybiotyków, niekiedy retinoidów. W niektórych przypadkach, np. w wyprysku potnicowym lub rozległych zmianach zapalnych skóry korzystne wyniki przynosi fototerapia.

 

 

 

 

Te zabiegi w tym POMOGĄ
Informacje +48 668 793 039