NACZYNIAKI

Naczyniak krwionośny.

 

Zmiany charakteryzuje łagodny rozrost komórek śródbłonka naczyń pojawiający się przy urodzeniu lub w ciągu pierwszych 2 miesięcy życia.

Naczyniaki występują u ok. 5-19% dzieci. Częściej dotyczą dziewczynek 5:1 i wcześniaków o wadze urodzeniowej poniżej 1500g. Mnogie zmiany obserwuje się u 15-30% przypadków.

Etiologia nie jest znana. Ważną rolę odgrywają czynniki angiogenne, czynniki wzrostu:

  • fibroblastów
  • komórek śródbłonka naczyń
  • kolagenu typu IV

 

W 50% przypadków zmiany lokalizują się na:

  • głowie
  • szyi

 

Mogą jednak występować wszędzie. Umiejscowienie na błonach śluzowych należy do rzadkości.

Naczyniaki przechodzą kolejne stadia rozwojowe:

  1. Przy urodzeniu skóra może wyglądać prawidłowo lub wykazywać obecność objawów prekursorowych, takich jak lekkie odbarwienia (jak w znamieniu bladym), ogniska teleangiektazji, plamy rumieniowe, owrzodzenia skóry.
  2. W fazie wzrostu, która rozpoczyna się w pierwszych 2 miesiącach życia, pojawia się szybko rosnąca plama naczyniowa. Okres wzrostu trwa 6-15 miesięcy.
  3. Później występuje faza stabilizacji (plateau).
  4. Ostatnią fazą jest inwolucja czyli zaniku.

Uważa się, że wszystkie naczyniaki typu „truskawkowego” ulegają samoistnej inwolucji. Naczyniak może ustąpić bez śladu, czasami pozostawia zanik skóry, odbarwienia, teleangiektazje.

Inwolucja w 50% następuje przed upływem 5 r.ż., w 70% zmiany ustępują przed 7 r.ż.

i 90% przed 9 r.ż.

Naczyniaki występują w następujących typach klinicznych:

  1. Powierzchowny – stanowi 50-60% wszystkich naczyniaków.
  2. Głęboki (jamisty) – w postaci guzów o ciemnoniebieskim zabarwieniu z obecnością teleangiektazji.
  3. Mieszany – o składowej powierzchownej i głębokiej.
  4. Rozsiany – (rozsiana naczyniakowatość noworodków) – liczne drobne (1 do 2 cm średnicy) naczyniaki z wysokim ryzykiem rozwoju zmian w narządach wewnętrznych (wątroby, przewodu pokarmowego, mózgu).

Leczenie obejmuje:

  1. Okresowe wizyty kontrolne w fazie wzrostu i inwolucji naczyniaka, edukacja rodziców dziecka, czekanie z uważną obserwacją kliniczną.
  2. Chirurgiczne usuniecie w wieku 3-5 lat.
  3. Podjęcie leczenia jeśli zaobserwuje się:
  • zagrożenie dla życia lub możliwość wystąpienia utraty wzroku, zaburzeń oddychania, niewydolność serca
  • zespól Kasabacha-Merritta,
  • naczyniaki krwionośne wątroby,
  • naczyniaki twarzy, nosa, warg, małżowin usznych powodujące oszpecenie,
  • owrzodzenia,
  • krwawienie,

 

Stosowane metody leczenia:

  • doogniskowe iniekcje kortykosteroidów,
  • układowa kortykosteridoterapia,
  • interferon podskórnie,
  • opatrunki uciskowe,
  • chirurgiczne usuniecie zmiany,
  • naświetlanie laserem pulsacyjno barwnikowym (PDL), neodymowo-yagowym (Nd-YAG 1064 nm), KTP 532 nm,
  • krioterapia,
  • radioterapia,
  • embolizacja w wybranych przypadkach.

 

Naczyniak gwiaździsty

 

Pajączek naczyniowy to zmiana nabyta będąca rozszerzeniem naczyniowym z drobnymi naczyniami rozchodzącymi się promieniście z części centralnej.

Najczęściej występuje u:

  • dzieci,
  • młodzieży,
  • kobiet ciężarnych,
  • osób stosujących estrogeny.

 

Liczne naczyniaki gwieździste mogą być objawem ciężkich schorzeń wątroby lub zespołu CREST.

Naczyniak gwiaździsty może występować pod postacią zmiany pojedynczej lub mnogiej. Lokalizacja na skórze jest w zasadzie w dowolnym obszarze zaopatrywanym przez żyłę główną górną najczęściej skóra twarzy, górną część klatki piersiowej i grzbiety rąk.

Naczyniak gwiaździsty jest zwykle niewielki i ma charakter pulsującego naczyniaka promieniście rozchodzącego się naczyniami włosowatymi.

W leczeniu stosuje się skutecznie:

  • elektrokoagulację,
  • krioterapię,
  • laseroterapię (laser pulsacyjno barwnikowy PDL, neodymowo-yagowy Nd-YAG 1064 nm, KTP 532 nm)

 

 

 

 

 

 

Informacje +48 668 793 039