PRZEBARWIENIA

Przebarwienia są zwykle spowodowane działaniem na skórę czynników egzogennych. Proces powstawanie przebarwień polega na zwiększonej liczbie i aktywności melanocytów, które przekazują melaninę do keratynocytów. Powstałe na tej drodze przebarwienia ustępują samoistnie lub dobrze reagują na rozjaśnienie. Jeśli melanina odkłada się w melanofagach skórnych, przebarwienia mają odcień szaroniebieski i są oporne na leczenie. Jeden bodziec może uruchomić obydwa mechanizmy powstawania przebarwień.

Kliniczny podział przebarwień wtórnych oparty jest na podstawie mechanizmu wyzwalającego.

Przebarwienia mechaniczne: przyczyną są powtarzające się urazy mechaniczne, tarcie, drapanie, przewlekły ucisk (części garderoby, paski).                                                                                               W procesie ich powstawania dochodzi do pobudzenia melanocytów, nadprodukcji melaniny lub nietrzymania barwnika. Przebarwienia mechaniczne najczęściej zajmują: kark, ramiona, pachy, pachwiny, okolica pasa.

Przebarwienia termiczne: Powstają wskutek powtarzającego się działania ciepła, promieni podczerwonych. Poprzedzone są rumieniem.

Przebarwienia słoneczne: Są wynikiem ekspozycji na promienie UV, które pobudzają melanocyty do produkcji i przekazywania melaniny keratynocytom. Proces ten jest odwracalny. Opalenizna ustępuje stopniowo w ciągu 3-6 tygodni. Trwała hiperpigmentacja posłoneczna na bocznych powierzchniach szyi określana jest jako erythromelanosis colli lub erythrosis interfollicularis. Wokół mieszków występują białe plamki, a pomiędzy nimi siateczka rozszerzonych naczyń i przebarwienia.

Przebarwienia chemiczne: Zwykle przebarwienia te poprzedzają ostry rumień lub pęcherze. Przyczyną jest kontakt z drażniącymi lub fototoksycznymi substancjami (gaz musztardowy, furokumaryny znajdujące się w roślinach). Przykładem jest łąkowe zapalenie skóry (meadow dermatitis: niem. Wiesengraserdermatitis) oraz berloque dermatitis (furokumaryny w kosmetyce).

Przebarwienia pozapalne: Zwykle są następstwem dermatoz zapalnych (łuszczyca, liszaj czerwony, atopowe zapalenie skóry). W ich przebiegu następuje stymulacja melanocytów do produkcji większej ilości melaniny. W przebarwieniach po półpaścu i rumieniu trwałym, mechanizm polega na nietrzymaniu barwnika. Rumień trwały przybiera odcienie szarobrązowe lub szaroniebieskie. Pobudzana jest wtedy melanina w obrębie makrofagów skórnych (melanofagów). Rzadziej występuje zwiększona zawartość melaniny w warstwie podstawowej naskórka. Hiperpigmentacja naskórkowa poddaje się zabiegom wybielającym (kwasy owocowe, kwas kojowy, arbutyna). Hiperpigmentacja skóry właściwej może zmniejszać się stopniowo samoistnie, gorzej pooddaje się terapii. Bardzo istotna jest stała profilaktyka w postaci stosowania fotoochrony i jednoczesne wykluczenie czynnika sprawczego, jeśli to jest możliwe.

Obecnie przebarwienia każdego rodzaju usuwa się laserowo. Rodzaj przebarwienia warunkuje jedynie typ lasera (Nd;Yag, Erbowy, CO2). Wiodącymi w tej technologii są firmy: amerykańska Cutera i Izraelska ALMA.

Wszystkie rodzaje przebarwień mogą być usunięte jedynie czasowo. Wciąż nie ma metody na całkowite pozbycie się ich na całe życie i takie przypadki są niezmiernie rzadkie. Zawsze należy jednak podejmować walkę z przebarwieniami, ponieważ ich zaniedbanie prowadzi do trudności w usunięciu w perspektywie dalszych miesięcy czy lat.

Te zabiegi w tym POMOGĄ
Informacje +48 668 793 039