UTRATA OWALU TWARZY

Proces starzenia się twarzy jest wynikiem działania różnorodnych czynników, oddziałujących w zróżnicowanym stopniu na poszczególne tkanki. Ekspozycja na promienie słoneczne oraz palenie tytoniu przyspieszają przebieg procesu starzenia twarzy.

Uszkodzenia skóry spowodowane długotrwałą ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe nakładają się na nieuchronnie postępujące zjawiska związane z wewnętrznie zaprogramowanym zegarem procesu starzenia się organizmu. Kumulowanie się eskpozycji na promieniowanie słoneczne jest najistotniejszym czynnikiem odgrywającym rolę w klinicznej percepcji procesu starzenia się skóry. Jest ono także odpowiedzialne za występowanie znacznej części efektów niepożądanych z punktu widzenia estetyki.

Utrata podskórnej tkanki tłuszczowej: wraz z wiekiem dochodzi do utraty charakterystycznej na osób młodych pełności oraz zaokrąglenia zarysów twarzy, co prowadzi do spłaszczenia struktur twarzy.

Zmiany zachodzące w mięśniach mimicznych oraz ich wpływ na skórę twarzy: Wyjątkowość mięśni mimicznych polega na tym, że ich przyczepy znajdują się bezpośrednio w obrębie skóry. Wieloletnia praca tych mięśni, polegająca na marszczeniu skóry twarzy związanym z ekspresja mimiczną, prowadzi do postępującego rozwoju zmarszczek hiperdynamicznych. Początkowo pojawiają się one tylko w okresie wzmożonej aktywności mimicznej, jednak z czasem ulegają przekształceniu w tzw. zmarszczki spoczynkowe, tzn. takie, które są obecne również przy braku ruchów mimicznych. Zmarszczki hiperdynamiczne zaznaczają się bardziej w obszarach, gdzie mięśnie mimiczne oraz powięź bezpośrednio łączą się ze skórą. Ma to np. miejsce w obrębie czoła, okolicy gładzizny, okolicy nosowo-wargowej, okolicy ust i oczu.

Zmiany wywołane działaniem grawitacji wynikające z utraty elastyczności przez tkanki: W miarę zachodzenia procesu starzenia tkanki miękkie twarzy tracą swoją wrodzoną sprężystość oraz odporność na rozciąganie; nieuchronnie dochodzi do ich obwisania pod wpływem działania sił grawitacji.

Przebudowa struktur kostnych i chrzestnych twarzy: W miarę upływu czasu zachodzący proces resorpcji kości może doprowadzić do widocznego zmniejszenia objętości twarzy, a siły grawitacji rozciągając struktury chrzestne prowadzą do ich obwisania, co można zaobserwować np. w odniesieniu do koniuszka nosa. Asymetria twarzy będąca następstwem zmian strukturalnych elementów kostnych i chrzęstnych jest trudna do skorygowania, a wypunktowanie tych różnic w czasie pierwszej konsultacji odgrywa ważną rolę w określeniu przez pacjenta realnych oczekiwań dotyczących wyników zabiegu.

Te zabiegi w tym POMOGĄ
Informacje +48 668 793 039